15 May 2017

Επιστήμονες καταλήγουν...

πως οι άθεοι είναι πιο έξυπνοι
HuffPost Greece, 14/5/2017

Οι Miron Zuckerman, Jordan Silberman and Judith A. Hall από το πανεπιστήμιο του Ρότσεστερ και το πανεπιστήμιο του Νορθίστερν διεξήγαγαν μία στατιστική ανάλυση συνδυάζοντας 63 διαφορετικές επιστημονικές μελέτες και απέδειξαν πως υπάρχει αντιστρόφως ανάλογη σχέση ανάμεσα στη θρησκευτικότητα και την ευφυΐα/νοημοσύνη. Με λίγα λόγια όσο πιο πολύ πιστεύει κανείς τόσο χαμηλότερα παραμένουν τα επίπεδα νοημοσύνης του.



Η αντιστρόφως ανάλογη αυτή σχέση ήταν εντονότερη σε φοιτητές πανεπιστημίου και περισσότερο αδύναμη ανάμεσα σε εφήβους και παιδιά.
Η θρησκευτικότητα στην έρευνα ορίζεται ως ο βαθμός ανάμειξης/συμμετοχής σε μερικές ή σε όλες τις πλευρές μία θρησκείας. Για παράδειγμα πίστη στο υπερφυσικό ακόμη και με κοστοβόρες δεσμεύσεις προς αυτό όπως η προσφορά ιδιοκτησίας ως θυσία. Ή μία άλλη πλευρά είναι η συμμετοχή σε κοινά τελετουργικά όπως η επίσκεψη στην εκκλησία ή σε ασθενέστερες υπαρξιακές ανησυχίες όπως ο θάνατος και η πίστη στον παράδεισο
Χωρίς να γίνεται απολύτως σαφές το γιατί οι μη θρησκευόμενοι είναι περισσότερο ευφυείς η διαφορά ποικίλει σύμφωνα με την ηλικία. Στο Πανεπιστήμιο για παράδειγμα το χάσμα είναι ισχυρότερο. Ίσως σε αυτό οφείλεται το γεγονός πως πολλοί φοιτητές ενδεχομένως να τείνουν να «ασπαστούν» τον αθεϊσμό υιοθετώντας μία αντικομφορμιστική στάση.
Άλλωστε το πανεπιστήμιο τείνει να δημιουργεί νέες εικόνες στους φοιτητές καθώς αυτοί εκτίθενται σε νέα ερεθίσματα χάνοντας πλέον τις απόψεις και τα πιστεύω του παρελθόντος. Σαφέστατα, δεν αποκλείεται να τείνουν προς ακριβώς την αντίθετη κατεύθυνση και να γίνουν ακόμη πιο θρησκευόμενοι. Αυτές οι αλλαγές οφείλονται συχνά στο γεγονός ότι οι μαθητές «διανύουν μία περίοδο ανακαλύψεων η οποία αποτελεί χαρακτηριστικό της ενήλικης ζωής που αρχίζει να ξεδιπλώνεται μπροστά τους και δικαίως «ο χωρισμός από το πατρικό σπίτι και η έκθεση σε ένα περιβάλλον το οποίο ενθαρρύνει την αμφισβήτηση μπορούν να επιτρέψουν στην επικράτηση της νοημοσύνης επί των θρησκευτικών πιστεύω. 
Η μελέτη προσθέτει επίσης πως χρησιμοποιώντας την κριτική ανάλυση οι πιο ευφυείς φοιτητές είναι ίσως πιο πιθανό να αποφύγουν τη θρησκεία. Εάν ο αθεϊσμός απορρίπτεται από το πατρικό, η υψηλότερη ευφυΐα μπορεί να διευκολύνει την αντίσταση του ατόμου στις πιέσεις συμμόρφωσης προς τη θρησκευτικότητα από τον περίγυρο.
Ενώ αργότερα στη ζωή, οι πιο έξυπνοι άνθρωποι έχουν περισσότερες πιθανότητες να παντρευτούν και να παραμείνουν παντρεμένοι, γεγονός που τους καθιστά λιγότερο εξαρτημένους από την προσκόλληση που παρέχει η λειτουργία της θρησκείας. Οι πιο έξυπνοι άνθρωποι είναι επίσης πιο πιθανό να έχουν θέσεις εργασίας υψηλότερου επιπέδου και να περάσουν περισσότερο χρόνο φοίτησης στο σχολείο, γεγονός που οδηγεί σε υψηλότερη αυτοεκτίμηση και "ενθαρρύνει τον έλεγχο των προσωπικών πεποιθήσεων" σύμφωνα με τη μελέτη.
Το πέρασμα του χρόνου ωστόσο και η γήρανση φέρνουν τον άνθρωπο πιο κοντά στο να συνειδητοποιήσει τη θνητότητά του. Η έρευνα αυτή διήρκησε περίπου 80 έτη και έχει εξετάσει άτομα όλων των ηλικιών. Οι θρησκευτικές πεποιθήσεις μπορούν να βοηθήσουν περισσότερο στη διαχείριση του φόβου και της απελπισίας ενόψει επικείμενου θανάτου κάποιου προσώπου. Ωστόσο στην μελέτη δεν αποδείχθηκε πως άτομα υψηλής νοημοσύνης απώλεσαν τα ισχυρά τους πιστεύω ενάντια στη θρησκεία στα βαθειά τους γεράματα.

09 May 2017

Tα βάζει με τον... Θεό

και κινδυνεύει με «τσουχτερό» πρόστιμο!


Νάνσυ Κουλούρα, 07/05/2017, Πρώτο Θέμα


Απαντώντας στο ερώτημα «Τι θα έλεγες στον Θεό, αν έφτανες ποτέ στις πύλες του παραδείσου;», ο Βρετανός κωμικός Στίβεν Φράι είπε: «... Πώς τόλμησες να δημιουργήσεις έναν κόσμο γεμάτο δυστυχία, που πλήττει αθώους; [...] Γιατί να σέβομαι έναν ιδιότροπο, κακιασμένο και ηλίθιο Θεό που δημιουργεί έναν κόσμο γεμάτο αδικία και πόνο;»


Αντιμέτωπος με ένα πολύ τσουχτερό πρόστιμο μπορεί να βρεθεί ο διάσημος κωμικός Στίβεν Φράι (Α Bit of Fry and Laurie, Black Adder), λόγω των σχολίων που είχε κάνει για τον Θεό στην εκπομπή The Meaning of Life του ιρλανδικού τηλεοπτικού καναλιού RTE.

O ταλαντούχος Φράι, που, συχνά-πυκνά στη διάρκεια της κρίσης στην Ελλάδα, έχει πάρει το μέρος της χώρας μας, ενώ έχει δηλώσει ανοιχτά ότι είναι άθεος, είχε πει πριν από δύο χρόνια στην εκπομπή ότι, εάν υπήρχε όντως Θεός, θα έπρεπε να είναι «ηλίθιος» και «μανιακός» αφού έχει δημιουργήσει έναν κόσμο γεμάτο πόνο και δυστυχία. Οι επίμαχες δηλώσεις του είχαν γίνει μάλιστα viral, προκαλώντας πλήθος αντιδράσεων στην αρκετά θρησκευόμενη Ιρλανδία.

Οι δηλώσεις τους Φράι αποτελούσαν απάντηση στο ερώτημα του παρουσιαστή της εκπομπής: «Τι θα έλεγες στο Θεό, αν έφτανες ποτέ στις πύλες του παραδείσου;». 

Η απάντηση του Φράι ήταν η εξής: «Θα του έλεγα: Καρκίνος οστών σε παιδιά; Τι παίζει με αυτό; Πώς τόλμησες; Πώς τόλμησες να δημιουργήσεις έναν κόσμο γεμάτο δυστυχία που πλήττει αθώους; Δεν είναι σωστό. Είναι απόλυτα, απόλυτα μοχθηρό. Γιατί να σέβομαι έναν ιδιότροπο, κακιασμένο και ηλίθιο Θεό που δημιουργεί έναν κόσμο γεμάτο αδικία και πόνο. Πρέπει να περάσουμε τη ζωή μας γονατιστοί ευχαριστώντας τον; Τι είδους Θεός θα έκανε κάτι τέτοιο; Ο Θεός που δημιούργησε το σύμπαν, εάν όντως δημιουργήθηκε από έναν Θεό, είναι προφανώς ένας μανιακός που δρα με τελείως εγωιστικά κίνητρα».

Σύμφωνα με τον ιρλανδικό Independent, η μήνυση για τα σχόλια του Φράι, που φαίνεται πως πρόσβαλαν το θρησκευτικό αίσθημα ορισμένων τηλεθεατών, κατατέθηκε το 2015. Αν και η εκδίκαση της υπόθεσης καθυστέρησε σημαντικά λόγω γραφειοκρατικών προβλημάτων, ο καταγγέλλων δείχνει αποφασισμένος να οδηγήσει τον Φράι στο δικαστήριο, όπου - βάσει του σχετικού νόμου περί βλασφημίας - μπορεί να του επιβληθεί πρόστιμο αρκετών χιλιάδων λιρών.

02 May 2017

Τρία σκάνδαλα υπέρ του Σαββίδη

του Γιώργου Παπαδόπουλου-Τετράδη, Liberal, 1/5/2017
Η τροπολογία που ψήφισαν οι 149 της συγκυβέρνησης, με την οποία απαλλάσσεται ο Ιβαν Σαββίδης από ένα άγος 38 εκ. ευρώ της καπνοβιομηχανίας ΣΕΚΑΠ δεν είναι ΕΝΑ σκάνδαλο. Είναι τρία μεγάλα σκάνδαλα που ξεπλένουν και άλλους από το λαθρεμπόριο καπνού και τσιγάρων και από το (λαθρ)εμπόριο του Τύπου.
Ως γνωστόν η τροπολογία που ψήφισε η πλειοψηφία της Βουλής απαλλάσσει τις διοικήσεις επιχειρήσεων που βαρύνονται με πρόστιμα για λαθρεμπόριο από αυτά τα πρόστιμα, εφ όσον γι αυτά ευθύνονται προηγούμενες διοικήσεις! Μάλιστα, σύμφωνα με τον πρωθυπουργό, τα πρόστιμα δεν παραγράφονται για τις παλιές διοικήσεις!!
Φυσικά, όποιος προσφύγει κατά του εξαμβλώματος αυτού σε ανώτατο δικαστήριο θα καταστήσει το νόμο κουρέλι. Επειδή ο νόμος βλάπτει καταφανώς τα εισπρακτικά και νομικά συμφέροντα του δημοσίου! Γι αυτό δεν χρειάζεται να έχεις καν τελειώσει τη νομική. Αλλά, ας δούμε τι κρύβει ο νόμος- τέρας που ψηφίστηκε.
  1. Γλιτώνει από τον Ιβάν Σαββίδη 38 εκ. ευρώ, με τα οποία βαρύνεται η καπνοβιομηχανία ΣΕΚΑΠ, της οποίας είναι ο ουσιαστικός ιδιοκτήτης. Σε κάθε ευνομούμενη χώρα, αυτή η απόφαση θα προσβαλλόταν από ανταγωνιστικές βιομηχανίες. Δεδομένου ότι στην πράξη επιδοτεί τον επιχειρηματία με 38 εκ. ευρώ και μάλιστα άτοκα.
Καμιά αντίδραση, όμως, δεν υπήρξε από τους ανταγωνιστές, σε ένα χώρο και σε μια χώρα που πλήττεται από αντικαπνικές νομοθεσίες και που κράτος και βιομηχανίες έχουν ανάγκη και το τελευταίο σεντς στο ταμείο τους. Αυτό είναι το ένα σκέλος που η περίπτωση Σαββίδη εμπλέκεται με σκάνδαλα.
Το άλλο σκέλος είναι η διαπλοκή του με την κυβέρνηση στην απόπειρά της να αλώσει τα μίντια και να τα ελέγξει με δικούς της επιχειρηματίες. Ένας από αυτούς είναι και ο κ Σαββίδης. Ας δούμε αυτά τα σκέλη χωριστά.
Το λαθρεμπόριο καπνού
  1. Εδώ και πολλά χρόνια το ελληνικό δημόσιο χάνει περίπου 2 δις ευρώ το χρόνο εξ αιτίας εκτεταμένου λαθρεμπόριου. Τα χρήματα είναι τόσα που θα αρκούσαν για να μην περικοπούν οι συντάξεις! Επίσης, το δημόσιο εισπράττει 3,2 δις το χρόνο από φόρους καπνού. Τεράστιο μέγεθος.
Το θέμα είναι τόσο σοβαρό γιατί πλήττει και άλλες χώρες, που γίνονται αποδέκτες αυτού του αλισβερισιού. Είναι ένας σημαντικός λόγος που σε όλα τα μνημόνια - και στο Τρίτο – είναι υποχρέωση η πάταξη του λαθρεμπορίου καπνού όπως και πετρελαίου.
Σήμερα η φορολογία στα τσιγάρα αντιστοιχεί σε περίπου 85% της λιανικής τιμής, κάτι που προφανώς δημιουργεί τεράστιο κίνητρο για το λαθρεμπόριο. Συγκεκριμένα, σε κάθε πακέτο που πωλείται προς 4,50 € αντιστοιχούν φόροι περίπου 3,85 € και απομένουν 0,85 € για την καπνοβιομηχανία, τον διανομέα και την λιανική!
Το υπάρχον σύστημα του υπουργείου Οικονομικών, με την απλή ένσημη ταινία για την εσωτερική κατανάλωση, επιτρέ­πει σχεδόν κάθε μέθοδο λαθρεμπορίου.
Έτσι μπορούν να εισάγονται στην χώρα λαθραία και τσιγάρα- μαΙμού ή να παράγονται ποσότητες που προορίζονται για εξαγωγή και να διαχέονται τελικά παράνομα στην εσωτερική αγορά. Είναι επίσης δυνατόν να πωλούνται μέσω νόμιμων σημείων με πλαστές ταινίες, εξασφαλίζοντας έτσι δεκαπλάσιο κέρδος για τα παρά­νομα κυκλώματα.
Φοροδιαφυγή γίνεται επίσης και με άλλους τρόπους, όπως όταν καταβάλλεται ΕΦΚ που αντιστοιχεί σε φτη­νότερα τσιγάρα από αυτά στα οποία τελικά επικολλάται η ένσημη ταινία ή ακόμη όταν χρησιμοποιούνται ένσημες ταινίες που είχαν δηλωθεί ως φύρα.
Το λαθρεμπόριο ανθεί κυρίως γιατί, μεταξύ άλλων, δεν εγκαθίσταται στη χώρα ο απαραίτητος ηλεκτρονικός μηχανισμός ελέγχου των καπνικών προϊόντων που εξάγονται και εισάγονται. Ενώ τέτοιος μηχανισμός υπάρχει! Όχι μόνο υπάρχει, αλλά πριν περίπου 7 χρόνια γνωστή ελληνική βιομηχανική μονάδα απέκτησε την άδεια να τον εκπροσωπήσει στη χώρα και να τον εφαρμόσει στις αρμόδιες ελεγκτικές δημόσιες υπηρεσίες. Ακόμα περιμένει το ΟΚ από το υπουργείο Οικονομικών για να βάλει μπρός τη δουλειά!!
Η σχετική απόφαση των κυβερνήσεων καρκινοβατούσε στις υπηρεσίες του υπουργείου Οικονομικών και η καρκινοβασία κληρονομιόταν από κυβέρνηση σε κυβέρνηση. Οι ειδικές ηλεκτρονικές ταινίες ελέγχου- περί αυτού πρόκειται- δεν κατάφερναν να μπουν σε παραγωγή και εφαρμογή, λες και ένα αόρατο χέρι, υπεράνω κυβερνήσεων, απαγόρευε την ύπαρξή τους!
Ο αναγνώστης πρέπει να ξέρει ότι τα έσοδα από το λαθρεμπόριο τσιγάρων και καπνού για τους ιδιώτες είναι κάτι λιγότερα από τα έσοδα από το λαθρεμπόριο ναρκωτικών και όπλων! Τα συμφέροντα είναι τεράστια και οι εκβιασμοί μεγάλοι. Εκβιασμοί ακόμα και με κλείσιμο των μονάδων και μοιραία απόλυση πολλών εργαζόμενων.
Φυσικά, ούτε αυτή η κυβέρνηση του ηθικού πλεονεκτήματος και διώκτης των παρανόμων έχει ενεργοποιήσει κανέναν αποτελεσματικό μηχανισμό εντοπισμού και πάταξης αυτού του λαθρεμπορίου, ακριβώς όπως και όλες οι προηγούμενες.
Η καπνοβιομηχανία ΣΕΚΑΠ ήταν συνεταιριστική πριν την αγοράσει ουσιαστικά ο Ιβάν Σαββίδης. Και οι διοικήσεις της βαρύνονται με τα πρόστιμα των 38 εκ. ευρώ για λαθρεμπόριο. Στο οποίο ήταν μπλεγμένη η συνεταιριστική βιομηχανία. Ήδη ο πρώην διευθύνων σύμβουλος καταδικάστηκε σε 4 χρόνια φυλάκιση για τη υπόθεση.
Σύμφωνα με τη χτεσινή διευκρίνιση του πρωθυπουργού στη Βουλή, οι αγρότες συνεταιριστές που την είχαν θα κληθούν να πληρώσουν τα 38 εκ. ευρώ! Ενώ καθένας που έχει διαχειριστεί περίπτερο ξέρει ότι οι επιχειρήσεις αγοράζονται με τα βάρη τους, εκτός αν το συμβόλαιο αγοραπωλησίας προβλέπει κάτι άλλο. Που δεν προβλέπει! Τα χρέη αφορούν την προ του 2013 εποχή, οπότε και αγόρασε την εταιρία ο Σαββίδης για 5 εκ. ευρώ,!
Επομένως, το ελληνικό δημόσιο καλείται σήμερα να ζημιωθεί 38 εκ. ευρώ, μια και δεν φαντάζεται κανείς ότι αγρότες συνεταιριστές και μέλη δ.σ. θα έχουν να  πληρώσουν το τίμημα. Και επειδή το δημόσιο δεν χάνει ποτέ όσο υπάρχουν τα κορόιδα οι πολίτες, θα κληθούμε εμείς να πληρώσουμε το δώρο Τσίπρα στον κύριο Σαββίδη.
Ο νόμος- τέρας, λοιπόν, εξυπηρετεί και οποιαδήποτε φάμπρικα διαφυγής εταιριών που εμπλέκονται με τα καπνά και μπορούν στο μέλλον με εικονικές μεταβιβάσεις να απαλλάσσονται από ποινές ή βάρη!
Χάρισμα για Φ. Μπόμπολα και MEGA
  1. Τα 38 εκ. που χαρίζονται ουσιαστικά στον κ Σαββίδη από την κυβέρνηση εξυπηρετούν και ένα άλλο σχέδιό της: Υπερκαλύπτουν τα 20-25 εκ. ευρώ που καλείται να συμβάλει ο επιχειρηματίας στις εκδόσεις «Πήγασος» του κ Φώτη Μπόμπολα για να μπει ως μέτοχος ή κύριος, ανάλογα με το πώς θα καταλήξουν οι συμφωνίες.
Μέχρι στιγμής, ανάχωμα στο dealείναι οι τράπεζες, που αρνούνται να κουρέψουν τα χρέη του συγκροτήματος Τύπου σε ποσοστό πάνω από 50% που ζητάνε οι δύο επιχειρηματίες. Διότι, όσο κι αν πιέζονται να εξυπηρετήσουν την κυβέρνηση, στη γωνία παραμονεύει το αδίκημα της απιστίας.
Να σημειώσει ο αναγνώστης, ότι η ναυαρχίδα του κ Φ. Μπόμπολα, το «Έθνος», στηρίζει ανοιχτά την κυβέρνηση εδώ και περίπου ενάμισι χρόνο και ταυτόχρονα έχει μπλοκάρει τη λειτουργία του καναλιού MEGAμε την άρνησή του να συνεννοηθεί ουσιαστικά είτε με τους άλλους δύο μετόχους ΔΟΛ και Βαρδινογιάννη, είτε με άλλους σοβαρά ενδιαφερόμενους όπως ο Θεοχάρης Φιλιππόπουλος! Κάνει πολύ καλά τη δουλειά του κ Νίκου Παππά.
Την ίδια ώρα, η κατασκευαστική, ενεργειακή και εταιρία συμμετοχών της οικογένειας ΕΛΛΑΚΤΩΡ παίρνει τα δημόσια έργα σαν να μην πέρασε μια μέρα, έχοντας αποκτήσει και την απαιτούμενη τεχνογνωσία, ως  κυρίαρχος στο χώρο εδώ και 35 χρόνια.
Έτσι, η τροπολογία που ψηφίστηκε στη Βουλή μπορεί να χαρακτηριστεί σαν μια από τις μεγαλύτερες καραμπόλες διαπλοκής που έχουν παιχτεί στη χώρα. Εξυπηρετώντας όχι μόνο τον Ιβάν Σαββίδη, αλλά και άλλους μεγαλοεπιχειρηματίες, τους οποίους υποτίθεται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ήρθε για να νουθετήσει!
Εάν αυτά γίνονται με δύο μόνο χρόνια προϋπηρεσία στην εξουσία, μπορεί να φανταστεί κανείς τι πάρτι διαπλοκής θα γίνει στη χώρα αν οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ συνεχίσουν να κυβερνούν. Η περίοδος Σημίτη θα μας φαίνεται περίοδος λευκών περιστερών.

28 April 2017

Διάλογοι Βαρουφάκη με υπουργούς το καλοκαίρι 2015

«Έχουν κάνει μάγια του Αλέξη»
 iefimerida.gr, 28/4/2017

Το νέο βιβλίο του Γιάνη Βαρουφάκη «Adults in the Room» περιέχει πιπεράτες και άγνωστες λεπτομέρειες από το «καυτό» καλοκαίρι του 2015.
Ο πρώην υπουργός Οικονομικών, με γλαφυρό τρόπο περιγράφει όλα όσα βίωσε ως υπουργός Οικονομικών του Αλέξη Τσίπρα.
Μεταξύ άλλων επισημαίνει ότι από τον Μάιο του 2015 «ο Αλέξης Τσίπρας εμφανιζόταν όλο και πιο νωχελικός, σε σημείο που έπαψε να κυριαρχεί, όπως προηγουμένως έκανε»
Περιγράφει έναν άγριο καβγά που είχε με τον τότε γ.γ. της κυβέρνησης Σπύρο Σαγιά όπου αντηλλάγησαν βαρείς χαρακτηρισμοί, την κόντρα του με τον Νίκο Παππά αλλά και την σταδιακή «διολίσθηση» σε επιχειρήματα που θύμιζαν εκείνα της κυβέρνησης Σαμαρά, όπως σχολιάζει ο Βαρουφάκης.
Διαβάστε το επίμαχο απόσπασμα από το βιβλίο «Adults in the Room» όπως δημοσιεύτηκε στο διαδίκτυο.

Η κόντρα με τον Παππά
Στις αρχές Μαΐου, κατά τη διάρκεια άλλης μιας σύσκεψης της πολιτικής ομάδας διαπραγμάτευσης, ο Νίκος Παππάς με κατηγόρησε λέγοντας περιφρονητικά ότι έχω πάθει «εμμονή» με το δημόσιο χρέος.
«Φυσικά και έχω» του απάντησα. «Όταν είσαι αιχμάλωτος είναι καθήκον σου να αναπτύξεις εμμονή με την απόδραση».
Το ότι γινόταν καν αυτή η συζήτηση μεταξύ μας αποδείκνυε πόσο προχωρημένη ήταν η κατάρρευση του κοινού μας μετώπου. Σημειωτέον ότι ο Παππάς ήταν εκείνος που με είχε πλησιάσει στα τέλη του 2010 λόγω της προσωπικής μου σταυροφορίας υπέρ της άμεσης και μεγάλης αναδιάρθρωσης του χρέους. Αργότερα επέμεινε να αναλάβω τη θέση του υπουργού Οικονομικών ακριβώς λόγω των συγκεκριμένων προτάσεών μου για την αναδιάρθρωση χρέους και της τακτικής που θα ακολουθούσαμε για να την πετύχουμε. Τώρα, ξάφνου, ο στόχος της αναδιάρθρωσης του χρέους είχε γίνει... εμμονή μου.
Ο Τσίπρας αποκήρυξε όσα είχαμε συμφωνήσει
Ο Σαγιάς προσέτρεξε σε βοήθεια του Παππά χρησιμοποιώντας το απίστευτο επιχείρημα ότι το χρέος δεν αποτελεί πρόβλημα όσο η Τρόικα χρηματοδοτεί την αποπληρωμή του. Βλέποντας ότι ο Αλέξης άκουγε καταβεβλημένος χωρίς να απαντά μου κατέστη προφανές ότι είχε πλέον αποκηρύξει όλα όσα είχαμε συμφωνήσει ήδη από το 2011.
Το σχέδιο τους ήταν πλέον φανερά η αποδοχή της μνημονιακής διαδικασίας και η επαναδιάταξη της κυβέρνησής μας ως μια εκδοχή λάιτ της πολιτικής Σαμαρά. Θυμάμαι να καθόμαστε με τον Ευκλείδη στο Μαξίμου, χαμογελώντας πικρά ο ένας στον άλλον, περιμένοντας την έναρξη κάποιας σύσκεψης, την ώρα που σε διπλανό δωμάτιο οι Σαγιάς και Χουλιαράκης, συνεπικουρούμενοι από τον Δραγασάκη, έκοβαν και έραβαν, έγραφαν και έσβηναν, ακόμα ένα προσχέδιο Συμφωνίας Τεχνικών Κλιμακίων (SLA) που θα παρέδιδαν στην τρόικα: στην πραγματικότητα ενός νέου, οικονομικά μη βιώσιμου, Μνημονίου, πανομοιότυπο με το προηγούμενο, πέραν κάποιων ελάχιστων φύλλων συκής και -το σημαντικότερο- πολύ λιγότερο δημοσιονομικά βιώσιμο. Το όλο σκηνικό εξέπεμπε θλίψη.
Κάποια στιγμή, σε κατ’ ιδίαν συζήτηση, είπα στον Αλέξη ότι δεν θα μπορούσε να «πουλήσει» την SLA του Σαγιά ούτε στον εαυτό του, όχι απλά στην κοινοβουλευτική μας ομάδα. Συμφώνησε με αφοπλιστικό τρόπο και αμέσως έδειξε ακόμα πιο θλιμμένος απ’ όσο ήταν ήδη. Στο μεταξύ ο Jeff Sachs μου έστελνε επείγουσες προειδοποιήσεις: «Απαιτούν πρώτα τεχνική συμφωνία, υποσχόμενοι ότι θα συζητήσουν ελάφρυνση του χρέους μετέπειτα. Αλλά λένε ψέματα! Μόλις τους δώσετε την SLA θα αρνηθούν ακόμα και ότι σας υποσχέθηκαν οτιδήποτε. Μην την πατήσετε!» Πώς να έλεγα στον Jeff ότι πλέον ο Αλέξης δεν με άκουγε; Πως φαινόταν πλέον ταγμένος, από επιλογή ή παράλυση, να διαβεί ανόρεχτα αυτό το καταστροφικό μονοπάτι;
Ο Αλέξης εμφανιζόταν νωχελικός, έπαψε να κυριαρχεί
Καθώς πλησίαζε το τέλος Μαΐου ο Αλέξης εμφανιζόταν όλο και πιο νωχελικός, σε σημείο που έπαψε να κυριαρχεί, όπως προηγουμένως έκανε, των συσκέψεών μας. Το κενό έσπευσε, με την σιωπηλή συναίνεση των Δραγασάκη και Παππά, να καλύψει ο Σαγιάς. Μακρυγορώντας στην γλώσσα αλλά και το πνεύμα της SLA της Τρόικας, έμοιαζε να προεδρεύει. Η πλευρά μας είχε δώσει ήδη τα πάντα -δημοσιονομικούς στόχους που ισοδυναμούσαν με βαριά λιτότητα, αποδοχή των φορολογικών μοντέλων των δανειστών, αυξήσεις των φορολογικών συντελεστών, και ιδιωτικοποιήσεις χωρίς όριο και λογική - μη παίρνοντας τίποτα ως αντάλλαγμα. Κάθε φορά που επεσήμαινα ότι αναλαμβάνουμε δεσμεύσεις που δεν μπορούμε να εκπληρώσουμε λάμβανα απαντήσεις που πάνω-κάτω θύμιζαν ολική επαναφορά των επιχειρημάτων της εποχής Σαμαρά: Εφόσον λαμβάναμε νέα δάνεια το χρέος δεν αποτελούσε πρόβλημα γιατί αργά η γρήγορα θα αναδιαρθρωνόταν!
Τσακαλώτος: Θα χρειαστεί να δώσουμε περισσότερα
Σε μια απέλπιδα προσπάθεια να κερδίσω την προσοχή του Αλέξη συνέταξα, με τη βοήθεια του Glenn Kim, μια ακόμα πιο ήπια και μετριοπαθή εκδοχή της πρότασης μου για ανταλλαγές χρέους (Debt Swaps) και πρότεινα στον Αλέξη να την παρουσιάσει στην επερχόμενη ανεπίσημη τριμερή συνάντηση με την Γερμανίδα Καγκελάριο και τον Πρόεδρο Ολάντ, υποστηρίζοντας ότι οποιαδήποτε τεχνική συμφωνία στη βάση του σχεδίου Σαγιά θα αποτελούσε πολιτικό δηλητήριο για τον ίδιο αν δεν συμπεριλάμβανε τουλάχιστον την μετριοπαθέστατη αναδιάρθρωση για το χρέος που του πρότεινα. Ο Αλέξης συμφώνησε και μου τηλεφώνησε αργότερα έχοντας «καλά νέα». Η συνάντηση είχε πάει αρκετά καλά, με πληροφόρησε: «Η Άγκελα είπε ότι ήταν προετοιμασμένη να μελετήσει την πρότασή μας για το χρέος και με ρώτησε αν υπάρχει κάποιος να τη συζητήσει με τον Wieser».
Δυστυχώς τα πράγματα ήταν πολύ διαφορετικά αν κρίνει κανείς από ένα μήνυμα που μου έστειλε ο Ευκλείδης την ίδια μέρα: «Η τριμερής πήγε άσχημα, οπότε θα χρειαστεί να... δώσουμε ακόμα περισσότερα!»
«Αλέξη», είπα, «κατάλαβες ότι η Μέρκελ σε παρέπεμψε στον νεκροθάφτη μας, τον Thomas Wieser, που δεν έχει καν την εξουσιοδότηση να συζητήσει την ελάφρυνση του χρέους μαζί μας; Και μου λες ότι αυτά είναι καλά νέα;»
Παρόλα αυτά έστειλα τον Glenn Kim στις Βρυξέλλες να συναντήσει τον Wieser μήπως και… Ο Glenn ήταν εξαιρετικός, όπως πάντα, εξηγώντας στον Wieser πόσο απλή, σύμφωνη με τους κανόνες του ESM, και αποτελεσματική ήταν η ανταλλαγή χρέους που προτείναμε, με ελάχιστο μάλιστα πολιτικό κόστος για την Καγκελάριο. Ο Wieser αναγκάστηκε τελικά να παραδεχτεί την αξία της πρότασής μας. Όμως η Μέρκελ δεν είχε κανένα λόγο να την συζητήσει καν καθώς δεν αντιμετώπιζε πλέον καμία αξιόπιστη απειλή, ή έστω πίεση, από την πλευρά μας. Έτσι η επιτυχία του Glenn απεδείχθη άκαρπη.
Σε σύσκεψη της πολιτικής ομάδας διαπραγμάτευσης την 30ή Μαΐου οι Σαγιάς και Χουλιαράκης πρότειναν στον Αλέξη να κανονιστεί ακόμα μια συνάντηση με τον Wieser. Τότε παρενέβην. Ένιωσα ότι ίσως ήταν η τελευταία μου προσπάθεια, γι’ αυτό επέλεξα τις λέξεις μου πολύ προσεκτικά:
«Δεν έχω πρόβλημα να μιλήσουμε ξανά στον Wieser, αν το επιθυμείτε. Αλλά να ξέρετε ότι δεν πρόκειται να γίνει τίποτα. Η μόνη μας ελπίδα ανάκτησης του ελέγχου της μοίρας μας είναι αν ο πρωθυπουργός μας, το πολύ μέχρι την Τετάρτη ή την Πέμπτη, παρουσιάσει το δικό μας αντι-Μνημόνιο -τη δική μας μεταρρυθμιστική και δημοσιονομική πρόταση για το πώς πρέπει να κλείσει η τρέχουσα δανειακή συμφωνία και ποια πρέπει να είναι η λογική και η μορφή ενός νέου μακροπρόθεσμου συμβολαίου με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αντί να εγκλωβιστείς Αλέξη στο πλαίσιο της Τεχνικής Συμφωνίας της τρόικας, να επιμείνεις να συζητήσεις στη βάση ενός νέου Σχεδίου για την Ελλάδα στο οποίο το χρέος να είναι προαπαιτούμενο. Ναι, το ξέρω ότι επαναλαμβάνομαι επ'αυτού εδώ και δύο μήνες. Όμως είναι μονόδρομος και τώρα πια είναι έτοιμο ένα τέτοιο Σχέδιο, αποτέλεσμα συστηματικής δουλειάς με τον Jeff Sachs, τον Larry Summers και πολλούς άλλους».
Ο άγριος καβγάς με τον Σαγιά
Όσο μιλούσα, ο Σαγιάς, που καθόταν δίπλα μου, άρχισε να επαναλαμβάνει ρυθμικά και σαρκαστικά την ίδια φράση: «Πρόταση ρήξης, πρόταση ρήξης, πρόταση ρήξης. Αυτό κάνεις. Προτείνεις την σύγκρουση.»
Έφτασα στα όρια της υπομονής μου. Χτύπησα το χέρι μου στο τραπέζι και του είπα «Άκου να σου πω. Δεν θα με ξαναδιακόψεις. Ούτε θα ξαναβάλεις λόγια στο στόμα μου διαστρέφοντας το νόημα των λεγόμενών μου. Η Τρόικα και τα κανάλια της τα καταφέρνουν πολύ καλά σε αυτό. Δεν χρειάζονται την βοήθειά σου. Αλλά ως εδώ. Αν διαφωνείς, να περιμένεις μέχρι να έρθει η σειρά σου για να εκφράσεις τις σκέψεις σου».
«Τώρα με τρόμαξες!» είπε ο Σαγιάς με περίσια ειρωνική επιθετικότητα.
«Σπύρο, πρόσεχε, ολισθαίνεις στη σφαίρα της πολιτικής αλητείας.»
Ο Σαγιάς άρχισε να φωνάζει «Επί σαράντα χρόνια παλεύω σε αυτή τη χώρα, όχι σαν μερικούς που είδαν την ευκαιρία τους να γυρίσουν από το εξωτερικό και να κάνουν καριέρα».
«Χαίρομαι που επιτέλους πέφτουν οι μάσκες και μπορούμε να δούμε ξεκάθαρα ποιος υπονομεύει τον υπουργό Οικονομικών εκ των έσω», του απάντησα.
Παναρίτη: «Του έχουν κάνει μάγια του Αλέξη»
Αργότερα, μιλώντας με την Έλενα Παναρίτη, παρουσία της Δανάης, περιέγραφα την δυσάρεστη και χαώδη ατμόσφαιρα που ακολούθησε μετά από τη λογομαχία: «Για μια ακόμη φορά έφτασα μερικά εκατοστά από το να παραιτηθώ σήμερα. Αλλά δεν πρόκειται να τους κάνω τη χάρη. Ο Αλέξης προσπάθησε να με υπερασπιστεί αλλά το έκανε πολύ άτσαλα».
«Του έχουν κάνει μάγια» είπε η Έλενα.
«Όχι, δεν είναι αυτό», απάντησα. «Έχει παραιτηθεί εσωτερικά. Έχει κουραστεί και έχει χάσει το ηθικό του. Αλλά είναι η τελευταία μας ελπίδα. Θα παραμείνω μέχρι αυτή η ελπίδα να εξαφανιστεί ολοκληρωτικά». 

26 April 2017

Όλα τα ψέματα της συνέντευξης του Τσίπρα στον ΑΝΤ1

Έλεγε ένα ψέμα κάθε 3 λεπτά

ΟΜΑΔΑ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, 26/4/2017

Ο Αλέξης Τσίπρας στην συνέντευξή του στον ΑΝΤ1, στις 25/4/2017, προσπάθησε για άλλη μια φορά να παρουσιάσει το άσπρο μαύρο, λέγοντας μια σειρά από ψέματα και ανακρίβειες. Για την αποκατάσταση της αλήθειας απαντάμε σε όλα όσα είπε. Αυτά είναι ένα προς ένα τα ψέματα του Αλέξη Τσίπρα στη συνέντευξή του στον Ν. Χατζηνικολάου:



Ψέμα 1: Μας ζητούσαν να πάρουμε 42 φορές περισσότερα μέτρα.
Αλήθεια: Αυτό δεν έχει καμία λογική. Θα ψηφίσουν νέα μέτρα 3,6 δισ. ευρώ. Είναι παράλογο να ισχυρίζεται ότι μας ζητούσαν μέτρα πάνω από 150 δισ. ευρώ!

Ψέμα 2: Δεν αύξησε πολύ ο ΣΥΡΙΖΑ τους φόρους. Η φορολογία είναι ίδια και ελάχιστα μεγαλύτερη.
Αλήθεια: Τα τελευταία 2 χρόνια η κυβέρνηση Τσίπρα έχει επιβάλλει φοροκαταιγίδα, στην οποία οφείλεται και το μεγάλο πρωτογενές πλεόνασμα του 2016.
Μείωσαν το αφορολόγητο, αύξησαν τον ΦΠΑ, την εισφορά αλληλεγγύης, την προκαταβολή φόρου στο 100%, το φόρο επιχειρήσεων, τον ΦΠΑ στα νησιά, τον φόρο στο πετρέλαιο, το τηλέφωνο, στα τσιγάρα, στον καφέ. Τώρα ετοιμάζονται να ψηφίσουν πρόσθετα μέτρα 3,6 δισ. ευρώ για το 2019 και 2020 τα οποία περιλαμβάνουν και νέα φορολογικά μέτρα, όπως η μείωση του αφορολογήτου κάτω από τα 6.000 ευρώ.

Ψέμα 3: Μόνο ο ΦΠΑ αύξηθηκε 1%.
Αλήθεια: Όπως γράψαμε ακριβώς πριν, αυξήθηκαν μια σειρά από φόροι και όχι μόνο ο ΦΠΑ. Ας θυμηθούμε όμως και τι έλεγε ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας στο παρελθόν, όταν και φώναζε για την αύξηση του ΦΠΑ. Τα ίδια και για τον ΦΠΑ στα νησιά.  

Ψέμα 4: Φέραμε καλύτερες συμφωνίες για τις αποκρατικοποιήσεις.
Αλήθεια: Ο Τσίπρας πουλάει σήμερα τη δημόσια περιουσία σε τιμές πολύ χαμηλότερες από αυτές που θα μπορούσαμε να έχουμε επιτύχει στο παρελθόν, όταν και φώναζε για ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας
Ενδεικτικά ο ΟΣΕ πουλήθηκε για μόλις 45 εκ. ευρώ, ενώ ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ το 2013 φώναζε ότι 300 εκ. ευρώ είναι προκλητικά χαμηλή τιμή.
Το 67% του λιμανιού της Θεσσαλονίκης πωλείται 231,9 εκ. ευρώ, ενώ η Κινεζική Hutchison είχε κάνει προσφορά 419,4 εκ. ευρώ για το 51% του λιμανιού το 2008.

Ψέμα 5: Επανεκκινήσαμε τα έργα των αυτοκινητοδρόμων και γλιτώσαμε 700 εκ. ευρώ.
Αλήθεια: Τα έργα των αυτοκινητοδρόμων είχαν ξεκολλήσει από το 2013-2014. Ξανασταμάτησαν επί Βαρουφάκη και γι’ αυτό οι εργολάβοι ζήτησαν 1.2 δις. ευρώ νέες αποζημιώσεις. Τελικώς έγινε συμβιβασμός και το δημόσιο πλήρωσε 500 εκ. ευρώ.
Αυτό ο Τσίπρας το μεταφράζει ότι το δημόσιο γλίτωσε 700 εκ.!  

Ψέμα 6: Μειώνονται οι ληξιπρόθεσμες οφειλές.
Αλήθεια: Στην πραγματικότητα η κυβέρνηση πληρώνει ελάχιστα και δημιουργούνται συνεχώς νέα χρέη.
Αν και έχουν πληρωθεί στο πρώτο τρίμηνο του έτους 432 εκατ. ευρώ, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΤτΕ μόνο στο πρώτο δίμηνο του έτους οι νέες οφειλές που δημιούργησε ανέρχονται στα 494 εκατ. ευρώ. Δηλαδή για κάθε 1 ευρώ χρέους προς τον ιδιωτικό τομέα που εξοφλεί η κυβέρνηση, δημιουργεί νέες οφειλές ύψους 1,14 ευρώ.
Στις 31 Δεκεμβρίου 2016 σύμφωνα με το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους τα ληξιπρόθεσμα ανέρχονταν στα 4,554 δισ. ευρώ. Τον πρώτο μήνα του 2017 εκτινάχθηκαν στα 4,8 δισ. ευρώ, ενώ τον Φεβρουάριο έσπασαν το φράγμα των 5 δισ. ευρώ και συγκεκριμένα ανήλθαν στα 5,048 δισ. ευρώ.

Ψέμα 7: Δώσαμε κάλυψη σε 2,5 εκ ανασφάλιστους 
Αλήθεια: Πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα ψέματα του ΣΥΡΙΖΑ, το οποίο επαναλαμβάνουν τόσο συχνά που δυστυχώς έχει περάσει στον κόσμο. Ήδη με νόμο του Μαρτίου 2014, επί υπουργίας Άδωνι Γεωργιάδη, οι ανασφάλιστοι είχαν πλήρη πρόσβαση στα δημόσια νοσοκομεία.  

Ψέμα 8: Φέρθηκα έντιμα γιατί πήγα σε εκλογές τον Σεπτέμβριο του 2015.
Αλήθεια: Πρώτα απ' όλα ο Αλέξης Τσίπρας εκλέχθηκε με το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης τον Ιανουάριο του 2015, έκανε ένα δημοψήφισμα με ένα ασαφές ερώτημα για τα μέτρα και τελικά έφερε τρίτο μνημόνιο.
Το επιχείρημα όμως επίσης καταρρίπτεται γιατί είχαν πει μια σειρά από ψέματα και στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015.
Στην πραγματικότητα ο ελληνικός λαός δεν γνώριζε αυτά που θα ακολουθούσαν της συμφωνίας του Αυγούστου του 2015. 
Έλεγαν τότε ότι δεν θα υπάρξουν περικοπές στις συντάξεις (ούτε ένα ευρώ!), περικοπή του ΕΚΑΣ, ότι θα έχουμε ανάπτυξη από το 1ο εξάμηνο του 2016, ότι θα σταματήσουν τα capital controls, ότι δεν θα γίνονται πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας. Υπόσχονταν μάλιστα ισοδύναμα (όπως σήμερα που υπόσχονται αντίμετρα).

Ψέμα 9: Θα επανέλθει η κανονικότητα στα εργασιακά μετά την 1/9/2018.
Αλήθεια: Καμιά νέα επιτυχία δεν υπάρχει σε αυτό από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Επί της ουσίας «πανηγυρίζουν» επειδή συμφωνούνται όσα ήδη προβλέπονται σε νόμο του 2011. Συγκεκριμένα, η μερική αποκατάσταση των συλλογικών συμβάσεων προβλέπεται από το νόμο 4024 της 27ης Οκτωβρίου του 2011 στις παραγράφους 5 και 6:
- «Όσο διαρκεί η εφαρμογή του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής η επιχειρησιακή συλλογική σύμβαση εργασίας υπερισχύει σε περίπτωση Συρροής με κλαδική συλλογική σύμβαση εργασίας και πάντως δεν επιτρέπεται να περιέχει όρους εργασίας δυσμενέστερους για τους εργαζόμενους από τους όρους εργασίας εθνικών συλλογικών συμβάσεων, σύμφωνα με την παράγραφο 2 του άρθρου 3 του νόμου αυτού».
- Η εφαρμογή των διατάξεων των παραγράφων 2 και 3 του άρθρου 11 του ν.1876/1990 αναστέλλεται όσο διαρκεί η εφαρμογή του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής.

Ψέμα 10: Έχω πολιτική νομιμοποίηση παρά τις χαμηλές δημοσκοπήσεις. Το 2011 είχαμε τους αγανακτισμένους στο Σύνταγμα, τώρα δεν υπάρχει κάτι τέτοιο.
Αλήθεια: Αυτό έρχεται σε πλήρη αντίθεση με όσα έλεγε παλιότερα ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας. Ο Τσίπρας έλεγε στο παρελθόν, ότι κυβέρνηση με 15% στις δημοσκοπήσεις είναι αδιανόητο να λέει ότι θα μείνει στην εξουσία άλλα 2 χρόνια.
Ξεχνάει επίσης ο Πρωθυπουργός ποιος μάζευε τότε τον κόσμο στο Σύνταγμα. Ήταν οι δικοί του σημερινοί υπουργοί που έστηναν τραπεζάκια την εποχή των αγανακτισμένων.  

Ψέμα 11: Εμείς πιάσαμε πλεόνασμα, οι άλλοι όχι.
Αλήθεια: Ήδη από την προηγούμενη κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά η ελληνική οικονομία είχε επιτύχει πλεονάσματα. Το φετινό πλεόνασμα μάλιστα, για το οποίο πανηγυρίζει ο Αλέξης Τσίπρας, οφείλεται στην καταστροφική για την οικονομία υπερφορολόγηση και στις μαζικές κατασχέσεις λογαριασμών.
Επίσης ο Αλέξης Τσίπρας ξεχνάει τι έλεγε τα προηγούμενα χρόνια για τα πλεονάσματα. Χαρακτηριστικά: Είναι δυνατόν να έχουμε πρωτογενές πλεόνασμα με ύφεση; Πλεόνασμα δυστυχίας, τραγωδίας και αίματος. 

Ψέμα 12: Εμείς αντιθέτως με τους προηγούμενους θα μειώσουμε τον ΕΝΦΙΑ. 
Αλήθεια: Ποιος μπορεί να ξεχάσει τις εξαγγελίες του Αλέξη Τσίπρα για κατάργηση του ΕΝΦΙΑ; 
Υπενθυμίζουμε ότι το 2013 και το 2014 είχαν γίνει μειώσεις στον φόρο ακινήτων. Το "χαράτσι" είχε μειωθεί κατα 15% το 2013 και -μεσοσταθμικά- ακόμα ένα 15% το 2014, χρονιά που έφυγε από τη ΔΕΗ και αντικαταστάθηκε με τον ΕΝΦΙΑ.
Στόχος ήταν να μειωθεί περαιτέρω το 2015, κάτι που δεν έγινε με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Αντιθέτως χιλιάδες ιδιοκτήτες είδαν αυξημένο τον ΕΝΦΙΑ του 2016.

Ψέμα 13: Το σχέδιο του ΣΥΡΙΖΑ για τη ΔΕΗ είναι καλύτερο από το σχέδιο της "Μικρής ΔΕΗ" της προηγούμενης κυβέρνησης.
Αλήθεια: Η Μικρή ΔΕΗ προέβλεπε τη δημιουργία μιας βιώσιμης μεγάλης ενεργειακής εταιρείας που θα κατείχε το 30% της παραγωγής, το 30% των πελατών, το 30% των υπαλλήλων, το 30% των δανείων και βαρών. Με άλλα λόγια, ένας δεύτερος σοβαρός ενεργειακός παίκτης, για να επωμιστεί τους απλήρωτους λογαριασμούς, το επιχειρηματικό ρίσκο, την ενεργειακή ασφάλεια κι ασφαλώς τον ανταγωνισμό για μείωση των τιμολογίων του ηλεκτρισμού. Οι αντιδράσεις του ΣΥΡΙΖΑ ήταν τότε λυσσαλέες. Το 2014 η ΔΕΗ κατέγραψε κέρδη προ φόρων 137 εκατ. ευρώ. Αντιθέτως, το 2015 κατέγραψε ζημίες 106 εκατ. ευρώ.
Τα προβλήματα ρευστότητας που αντιμετωπίζει σήμερα, οι αυξημένες δανειακές ανάγκες και η κατάρρευση της χρηματιστηριακής αξίας από 2,5 δισ. ευρώ το 2014, σε 0,6 δισ. ευρώ σήμερα, οφείλονται τόσο στην τυχοδιωκτική και ανερμάτιστη κυβερνητική πολιτική όσο και στη στάση πληρωμών των καταναλωτών, ύψους 2,5 – 3 δισ. ευρώ.
 Η ΔΕΗ ως αποτέλεσμα των πολιτικών του "Δεν κοβουμε σε κανέναν το ρεύμα" του Πάνου Σκουρλέτη, σήμερα βρίσκεται αντιμέτωπη με πιθανή χρεωκοπία που μπορεί να συμπαρασύρει ολόκληρη τη χώρα. Οι καταναλωτές από την άλλη βλέπουν τους λογαριασμούς τους να αυξάνονται συνεχώς.

Ψέμα 14: Για πρώτη φορά συστάθηκε επιτροπή για τις γερμανικές αποζημιώσεις. 
Αλήθεια: Ειδική επιτροπη για τις πολεμικές αποζημιώσεις και το κατοχικό δάνειο είχε συσταθεί από το Μάιο του 2014, με απόφαση του τότε αν. υπουργού οικονομικών Χρ. Σταϊκούρα, η οποία είχε πάρει παράταση τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους

Τέλος, στην ερώτηση του Ν. Χατζηνικολάου για τα φαινόμενα χαμηλής ζήτησης γάλατος και ψωμιού που καταγράφονται το πρώτο δίμηνο του έτους (πρόκειται για στοιχεία από τον Σύνδεσμο Ελληνικών βιομηχανικών Τροφίμων) το εξοργιστικό επιχείρημα του Αλέξη Τσίπρα ήταν: "Σιγά ρε παιδιά, φέτος το Πάσχα είχε τη μεγαλύτερη έξοδο εκδρομέων!"

21 April 2017

Πώς δεν έγινε η έξοδος του Παγκρατίου

Του  Γιώργου Στάθη, Facebook, 21/4/2017
Πριν 50 χρόνια, ακριβώς σαν τώρα, χαράματα Παρασκευής, με ξύπνησε η συχωρεμένη η μάνα μου. Όρμησε στο δωμάτιό μου, άνοιξε στη διαπασών το τρανζιστοράκι μου και είπε:
-- Δικτατορία, έγινε δικτατορία !
Σηκώθηκα και ντύθηκα, εν μέσω εμβατηρίων. Πήρα τηλέφωνο ένα κολλητό, αλλά μόλις μάκουσε, μου τόκλεισε. Παρά τις εκκλήσεις της κυρά-Χαρίκλειας, έμπειρης διαδηλώτριας του Δεκέμβρη ΄44, πήρα τους δρόμους με τα πόδια προς το Σύνταγμα. Σε μια πάροδο της Ερατοσθένους, χτύπησα το κουδούνι μιας μεσήλικης "άκρης" που διέθετα, αλλά δεν μου άνοιξε. Συνέχισα να περπατάω διερευνητικά στους δρόμους της Αθήνας και γύρω απ΄την πλατεία Συντάγματος, ανάμεσα σε διάσπαρτα τανκς και λίγους διαβάτες, που (τρόπος του λέγειν) σφύριζαν αδιάφορα. Ύστερα από 4-5 ώρες έκρινα ότι μάταια περίμενα "κάτι" και πήρα το δρόμο της επιστροφής.
Για χάρη του αναγνώστη, πρέπει να διευκρινίσω ότι, τότε ήμουν εικοσάχρονος. Ήδη, κατά την περίοδο 1961-65 είχα εξαντλήσει την βασική ρωσική, γαλλική, ελληνική κλπ λογοτεχνία, καθώς και τα κύρια μαρξιστικά συγγράμματα, που όφειλε να διεξέλθει κάθε νέος της εποχής, εάν σεβόταν τον εαυτό του. Το 1966-67 ήμουν πλέον δευτεροετής της ΑΒΣΠ (σήμερα Πανεπιστήμιο Πειραιά) και Αντιπρόεδρος του Συλλόγου Φοιτητών, εκλεγμένος με την αριστερή φράξια της κεντρώας ΕΔΗΝ. Καθώς η Πολιτική Οικονομία δεν είχε πλέον πολλά μυστικά για μένα, ασχολιόμουν κυρίως με τη Διοίκηση Επιχειρήσεων, ξέρετε, πρότυπο κόστος, νεκρό σημείο, σημεία αναπαραγγελίας και τέτοια. 
Αλλά, πρέπει να προσθέσω ότι μόλις είχα αποκτήσει ένα ελάχιστα συμπαθητικό, sui generis πολιτικό προφίλ, διότι στο τελευταίο προδικτατορικό συνέδριο της ΕΦΕΕ στη Θεσσαλονίκη, πρώτον, βγήκα από την "Αίγλη" περιφρουρούμενος από 50 συνέδρους, για να μη με σπάσει στο ξύλο ο Λάκης Ιωαννίδης για όσα είχα εκστομίσει, και δεύτερο διότι, καίτοι εκλεγμένος με την ΕΔΗΝ, είχα ηγηθεί της (αποτυχούσας για 2 ψήφους) απόπειρας να γίνει δεκτή η κινεζόφιλη Προσωρινή Διοικούσα του συλλόγου της Αρχιτεκτονικής Αθήνας, όχι με πολιτική σκοπιμότητα, αλλά κόντρα στην ιδιοτελή και άδικη, συλλογική θέληση της επίσημης Αριστερής, Κεντρώας και Δεξιάς Φοιτητικής Νομενκλατούρας.
Έτσι, στις 21-4-1967, δεν δοκίμασα ιδιαίτερη έκπληξη, όταν επιστρέφοντας, είδα έξω απ΄ το σπίτι μου, να έχουν μόλις φτάσει δύο μέλη του Δ.Σ. του φοιτητικού συλλόγου μας. Είχαν χτυπήσει το κουδούνι, αλλά η μάνα που δεν τους ήξερε, δεν τους άνοιξε, φοβούμενη τα χειρότερα. Ο ένας ήταν ο Γ.Σ., γενειοφόρος αμπελοφιλόσοφος με μαύρο μπερέ, γνωστός κυρίως ως "Ζαμπέτας", που διέτρεχε τότε ανεπιτυχώς το έβδομο έτος της τετραετούς φοιτήσεως, από τα 14 που χρειάστηκε τελικά. Ο δεύτερος ήταν -απρόσμενα- ο Ι.Λ., ένα δημοκρατικό παιδί, με πάθος για τους αγώνες ταχύτητας και ιδιοκτήτης nsu tt, εμφανώς παρασυρμένος απ΄ τον Ζαμπέτα. Ο τελευταίος με ρώτησε, αν συμφωνώ, "να βγούμε στο βουνό".
-- Ποιο βουνό;
-- Στην Πάρνηθα, ο Ι.Λ. ξέρει το δρόμο, από τις Αναβάσεις που έχει κάνει με το nsu...
Ρώτησα αν είχαν έλθει σ΄ επαφή με άλλους κι έμαθα ότι είχαν κάνει κι αυτοί ανεπιτυχή τηλεφωνήματα και χτυπήματα κουδουνιών, αριστερών, κεντροαριστερών και κεντροδεξιών φοιτητών. Τότε, έκανα πρόταση;
-- Προτείνω να περιμένουμε 3 μέρες, Αν μάθουμε πως βγήκαν κάποιοι, βγαίνουμε κι εμείς. Κι επειδή στο βουνό εύκολα βγαίνεις, αλλά δύσκολα μπαίνεις, θα πάρουμε μαζί μας και το nsu tt.
Στα σκαλιά της Τιμοθέου 17, έγινε η τελευταία -φαντάζομαι- δημοκρατική, φοιτητική ψηφοφορία του 1967. Η πρότασή μου εγκρίθηκε με 1 ψήφο υπέρ και 2 λευκά. Κι αφού τις επόμενες 3, 13 και 103 μέρες δεν έγινε τίποτε, ματαιώθηκε η, παρ΄ολίγον ιστορική, " Έξοδος του Παγκρατίου"...
Με τον Ι.Λ. δεν ξαναβρεθήκαμε.
Με τον Ζαμπέτα ξαναβρεθήκαμε μερικές φορές για να του κάνω χάρες, μέχρι τη χοντρή προδοσία του, σχεδόν 20 χρόνια αργότερα...
Για την πληρότητα και ειλικρίνεια της εξιστόρησης πρέπει να προσθέσω πως, όλως περιέργως, στην περίοδο της χούντας, δύο φορές που βρέθηκα σε δύσκολη θέση, μου συμπαραστάθηκαν αυτόκλητοι ένας έλληνας ακροδεξιός (γιατί έτσι ήθελε, όπως είπε) κι ένας κύπριος εοκαβίτης (γιατί ήξερε, όπως είπε, τι σημαίνει να διώκεσαι και να πρέπει να κρυφτείς).
Όμως, τίποτα απ΄ αυτά δεν έχει ιστορική σημασία, παρά μόνον ηθική και μόνο για μένα. Σημασία έχει ότι μόλις συμπληρώθηκε μισός αιώνας από τότε και η "έξοδος" εξακολουθεί να είναι ανέφικτη.
Αν και όταν είναι εφικτή, δεν θα αφορά εμένα. Καλημέρα.

18 April 2017

Πώς θα αντιδρούσαν οι μουσουλμάνοι,

αν χριστιανοί τρομοκράτες ανατινάζονταν ανάμεσά τους;


της Nadine Al-Budair, εφημερίδα Al Rai του Κουβέιτ, Δεκ. 2015
Μετάφραση από τα γαλλικά, Μάγια Τσόκλη 
"Πώς θα αντιδρούσαν οι μουσουλμάνοι, αν χριστιανοί τρομοκράτες ανατινάζονταν ανάμεσά τους;". 
Αυτό αναρωτιέται η Nadine Al-Budair, δημοσιογράφος και ακτιβίστρια για τα γυναικεία δικαιώματα από τη Σαουδική Αραβία, που κατοικεί στο Ντουμπάι, σε άρθρο της που δημοσιεύθηκε τον Δεκέμβριο του '15 στην  εφημερίδα Al Rai του Κουβέιτ.
Στο κείμενό της, καλεί τον Μουσουλμανικό κόσμο σε ενδοσκόπηση και πρωτοβουλίες μεταρρυθμίσεων.
«...Φανταστείτε έναν νεαρό Δυτικό να έρθει στον τόπο μας να ανατιναχτεί σε έναν από τους δημόσιους χώρους μας, στο όνομα του χριστιανισμού. Φανταστείτε δύο ουρανοξύστες να καταρρέουν σε μία αραβική πρωτεύουσα και μία ομάδα χριστιανών εξτρεμιστών, στο όνομα αρχαίων εντολών, να αναλαμβάνει την ευθύνη, θέλοντας να επιβάλει παντού τους κανόνες του Χριστιανισμού, (σύμφωνα πάντα με τη δική της ερμηνεία), με στόχο την επιστροφή σ’ έναν τρόπο ζωής της εποχής του Ιησού και των μαθητών του.
Φανταστείτε ότι ακούτε μέσα στις εκκλησίες του αραβικού κόσμου, τις φωνές των μοναχών και των ιερέων να ουρλιάζουν βλαστήμιες εναντίον των Μουσουλμάνων, αποκαλώντας τους άπιστους και ψάλλοντας «Θεέ, εξάλειψον τους μουσουλμάνους…».
Φανταστείτε ότι έχουμε νομιμοποιήσει έναν μεγάλο αριθμό αλλοδαπών, έχοντας τους παράσχει βίζα, ταυτότητα, υπηκοότητα, εργασία, δωρεάν παιδεία, κοινωνική ασφάλιση, δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη κλπ κλπ.
Και ότι αργότερα, ένα μέλος αυτής της κοινότητας, βγαίνει τυφλωμένος από το μίσος και διψώντας για αίμα, σκοτώνει τα παιδιά μας στους δρόμους, στα δημόσια κτίρια μας, στις εφημερίδες μας, στα τζαμιά μας και τα σχολεία μας.
Φανταστείτε έναν Γάλλο ή έναν Γερμανό στο Παρίσι ή το Βερολίνο, να απαγάγει τον μουσουλμάνο γείτονά του, να τον σφάζει και να καταψύχει ψυχρά το κεφάλι του, όπως ακριβώς έκανε ένας τρομοκράτης σε έναν Αμερικάνο πριν λίγα χρόνια στο Ριάντ. 
Φανταστείτε ότι επισκεπτόμαστε τη χώρα τους ως τουρίστες και εκείνοι μας πυροβολούν, βάζουν βόμβες στα αυτοκίνητά μας και εκφράζουν την αντίρρησή τους στην παρουσία μας τραγουδώντας «Διώξτε τους Μουσουλμάνους από τη χώρα μας και τον Πολιτισμό μας».
Αυτές οι εικόνες είναι αδιανόητες για τον άραβα ή μουσουλμάνο τρομοκράτη, γιατί έχει την βεβαιότητα ή είχε τη βεβαιότητα, ότι η Δύση είναι μια γη Ανθρωπισμού και ότι ένας πολίτης της θα αρνιόταν να απαντήσει με έναν αντίστοιχο τρόπο στις βάρβαρες μουσουλμανικές τρομοκρατικές ενέργειες.
Παρά τις τρομοκρατικές ενέργειες της Αλ Κάιντα και του Ισλαμικού Κράτους, εμείς οι μουσουλμάνοι εξακολουθούμε να ζούμε στη Δύση χωρίς φόβο ή ανησυχία.
Εκατομμύρια μουσουλμάνοι τουρίστες, μετανάστες, φοιτητές και άλλοι σε αναζήτηση εργασίας, πηγαίνουν στις Δυτικές χώρες των οποίων οι πόρτες είναι ανοικτές και οι δρόμοι ασφαλείς.
Για πόσο καιρό ακόμη; Σήμερα τα πράγματα αλλάζουν.
Ο θυμός των Δυτικών χωρών απέναντι στους μουσουλμάνους είναι προφανής και οι ηγέτες τους κάνουν ανησυχητικές δηλώσεις.
Όπως ο Ντόνταλντ Τραμπ, που υποστηρίζει ότι οι μουσουλμάνοι πρέπει να εμποδίζονται να εισέρχονται στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Είναι περίεργο το γεγονός ότι σ’εμάς τους μουσουλμάνους επιτρέπεται να καταδικάσουμε τις δηλώσεις αυτές, ενώ αρνούμαστε να αντιμετωπίσουμε τις αιτίες τους, και κυρίως τη συμμετοχή εξτρεμιστών στις ηγεσίες μας, στην παιδεία μας, στις πολιτικές μας, χωρίς να ντρεπόμαστε.
Είναι περίεργο ότι καταδικάζουμε τη Δύση χωρίς να θέλουμε να δούμε τι γίνεται στο σπίτι μας, δηλαδή τον ακραίο τρόπο που ερμηνεύουμε τη Σαρία και τις βαθιά αντιδραστικές μας συμπεριφορές σ’ όλα τα μήκη και τα πλάτη του Κόσμου.
Είναι περίεργο το γεγονός ότι καταδικάζουμε τον κόσμο, αντί να του ζητήσουμε συγνώμη.
Πώς θα αντιδρούσατε εάν ένας Ευρωπαίος ανατίναζε ένα θέατρο στη πόλη σας ή το καφενείο όπου συχνάζει ο γιος σας; 
Τι θα κάνατε εάν ακούγατε έντονες κριτικές ενάντια στη θρησκεία σας, ενάντια στην πίστη σας, κάθε Κυριακή, όπως οι Χριστιανοί το ακούνε από τα μεγάφωνα των τζαμιών μας τις Παρασκευές και άλλες μέρες;
Φανταστείτε ότι ζείτε στο Άμστερνταμ, το Λονδίνο ή τη Νέα Υόρκη και πληροφορείστε ότι οι φοιτητές μαθαίνουν κατά τη διάρκεια των σπουδών τους ότι είστε άπιστος, και το να σας σκοτώσουν στο πλαίσιο του ιερού πολέμου, θα τους επιτρέψει να αποκτήσουν Παρθένες στον Παράδεισο.
Τι θα κάνατε; Θα μένατε ως το καλοκαίρι ή θα φεύγατε; 
Θα ανατιναζόσασταν όπως κάνουν οι μουσουλμάνοι τρομοκράτες ή θα περιοριζόσασταν στο να συγκρατήσετε την οργή σας και να συμφωνήσετε στην απαγόρευση της εισόδου των Χριστιανών στις Αραβικές χώρες.
Τι θα κάνατε;
Φανταστείτε τον πόλεμο που θα μπορούσε να ξεσπάσει, αν οι Δυτικοί ξέχναγαν τις αξίες τους και αποφάσιζαν να εκδικηθούν τα εγκλήματα σε βάρος τους, εάν αναπτυσσόταν στις αραβικές πόλεις μας ένας χριστιανικός εξτρεμισμός.
Σήμερα με ό,τι συμβαίνει, κάποιοι «ειδικοί» του αραβικού κόσμου παραδίδουν ένα αξιοθρήνητο μήνυμα, αναμασώντας τα ίδια και τα ίδια σε εκατομμύρια ακροατές: ότι αυτοί οι μουσουλμάνοι που διαπράττουν τρομοκρατικές ενέργειες δεν αντιπροσωπεύουν το Ισλάμ, αλλά μονάχα τους εαυτούς τους. 
Είναι το μόνο πράγμα που ξέρουμε να κάνουμε: να απαλλάσσουμε τους εαυτούς μας από την ενοχή.



17 April 2017

Δραχμή ή ευρώ;

του δικηγόρου Γ.Κ. Στεφανάκη, 17/4/2017

Ι. Πρόκειται για ψευτοδίλημμα. Η οικονομία μας πάσχει από οξύτατη παραγωγική ανεπάρκεια. Δεν καλύπτει τις ανάγκες της - σε οποιοδήποτε νόμισμα (!). Ασφαλώς, έτσι, αδυνατεί να καταστεί (και) ανταγωνιστική.

ΙΙ. Το ακαθάριστο εθνικό προϊόν συγκροτείται ως εξής: γεωργία, κτηνοτροφία, αλιεία, περίπου 4% (!)˙ υποδομές, κατασκευές, μεταποίηση, περίπου 16%. Οι υπηρεσίες υπερβαίνουν το 80% (!!!). Οικονομία –εθνική- υπό τέτοια διάρθρωση βρίσκεται, μαθηματικώς, σε αδιέξοδο.

Αλλιώς έχει το ζήτημα για οικονομίες πλήρως διεθνοποιημένες. Για οικονομίες, δηλαδή, που έχουν αντικείμενό τους το διεθνές εμπόριο χρήματος και αξιών. Τέτοιες είναι οι του Μονακό, του Λουξεμβούργου, ή το City του Λονδίνου. Προϋποθέτουν ραγδαία μείωση της φορολογίας. Η παρούσα κυβέρνηση, ούτως ή άλλως, στερείται αγχίνοιας ώστε να λάβει ανάλογα μέτρα.

ΙΙΙ. Την ημεδαπή στρέβλωση αναδεικνύει χαρακτηριστικά ο τουρισμός. Τα προγράμματα διακοπών (πακέτα) καταρτίζονται στο εξωτερικό. Οι εκεί επιχειρήσεις κρατούν όσο το δυνατόν περισσότερο χρήμα. Τα capital controls (υφιστάμενα και ενδεχόμενα) αποθαρρύνουν καταθέσεις σε ελληνικές τράπεζες.

Άλλη η αξία του ευρώ, δεσμευμένου στην Ελλάδα. Άλλη εκείνη του ελεύθερου, οπουδήποτε αλλού. Εξ άλλου, όσοι τουρίστες έρχονται, καταναλώνουν ό,τι εδώ υπάρχει. Και αυτό που υπάρχει είναι κυρίως εισαγόμενο. Πληρώνουμε για την εισαγωγή του.

Είναι, φερ’ ειπείν, πατάτες Βελγίου ή λεμόνια Αργεντινής. Οι αδυναμίες μας έχουν στραβώσει, έτσι, και τον τουρισμό. Τον έχουν καταστήσει, δηλαδή, πρακτορείο διάθεσης εισαγομένων προϊόντων (!!!). Αυξάνονται οι τουρίστες. Δεν αυξάνεται, όμως, η
αντίστοιχη χρηματική ωφέλεια - τουλάχιστον αναλόγως.

ΙV. Δεν είναι το ισχυρό νόμισμα, λοιπόν, που δυναμώνει την οικονομία. Συμβαίνει το αντίθετο. Η ισχυρή οικονομία δυναμώνει το νόμισμά της (!!).

V. Μόνιμη κυβερνητική επωδός είναι η μείωση του χρέους. Το ζήτημα νοείται –σήμερα– μόνο ως επικοινωνιακό. Τα επιτόκιά μας είναι χαμηλά. Οι βαριές λήξεις είναι μακριά. Αν βγαίναμε στις αγορές τα επιτόκια θα ήταν πολύ ψηλότερα από τα των δανειστών, σήμερα. Θα ήταν, άρα, βαρύτερο το κόστος εξυπηρέτησης του χρέους. Παγίως λησμονείται, πάντως, ότι χρέος μας έχει χαρισθεί. Πρόκειται για το περίφημο PSI. Δηλαδή, για ομολογιακές αξίες άνω των εκατό δισεκατομμυρίων.

Αυτή ήταν η αξία των ομολόγων που αφήσαμε απλήρωτα. Αντιστοίχως μειώσαμε, έτσι, σε ονομαστική αξία και το δημόσιο χρέος μας (!!!). Ό,τι συνέβη είναι διδακτικό. Και τα ξένα λεφτά φάγαμε και προκοπή δεν είδαμε. Αυτό διότι: η διαγραφή χρέους αντιμετωπίζει το σύμπτωμα. Δεν αντιμετωπίζει το αίτιο. Δηλαδή, την ελλειμματική λειτουργία της οικονομίας.

VI. Οργανικό ζητούμενο, για να τελειώνουμε, είναι η αποκατάσταση παραγωγικής ισορροπίας. Εάν αυτό δεν συμβεί η οικονομία θα καταρρεύσει εκ των ένδον. Ακριβώς όπως έγινε και στη Σοβιετική Ένωση το 1989.